اعتياد به اينترنت

اگر بپذيريم كه هر چيزي مي تواند جنبه ي اعتياد آور و بيمار گونه به خود بگيرد در اين صورت كاملا منطقي خواهد بود كه از اعتياد به اينترنت سخن بگوييم.
توجه زيادي كه امروزه روان شناسان و روان پزشكان درباره اعتياد به اينترنت دارندنشان مي دهد اين موضوع همچنان مهم و بحث برانگيز است.
تاريخچه بحث اعتياد به اينترنت
اگرچه مفاهيمي مانند اعتياد به تكنولوژي يا رايانه را شاتون در سال1991م. بررسي كرده بود,ولي اعتياد به اينترنت(IAD) اصطلاحي بود كه چند سال بعد اورلي(1996م.)گريفيث(1997م.)و يانگ(1996,1998م.)رواج دادند.
تشخيص صحيح اين نوع اعتياد بسيار دشوار است؛به گونه ايي كه در ويرايش چهارم (راهنماي تشخيصي و آماري اختلال هاي رواني) هنوز اختلالي با اين عنوان كنجانده نشده است.اورزاك (1999م.)اعتياد به اينترنت را نوعي اختلال مي داند كه فرد صفحه ي رايانه را جذاب تر از واقعيت زندگي روزمره مي بيند.به نظر او هر كس رايانه دارد در معرض اعتياد است ولي افراد خجالتي تنها و بي حوصله آسيب پذيري بيشتري دارند.
نبود روابطپايدار و صميمي با ديگران,نداشتن اعتماد به نفس و به طور كلي,شكست در عرصه هاي گوناگون زندگی ،زمینه را برای اعتیاد افراد فراهم می کند.نتایج پژوهش یانگ(1997م.)در این زمینه نشان داد یکی از دلایل مهم اعتیاد به اینترنت در افرادی که روابط عمومی کمتری دارند؛به دست آوردن حمایت های اجتماعی است.پژوهش یانگ یکی از معدود پژوهش های تجربی است که انگیزه ی افراد را از اعتیاد به اینترنت به طور همه جانبه ارزیابی کرده است.این پژوهش نشان داد که یکی از انگیزه های اصلی این نوع ارتباط ها،به دست آوردن حمایت های اجتماعی است.حمایت اجتماعی با ارتباط اینترنتی زودتر و آسان تر به دست می آید.با ورود به اتاق (گپ زدن)میان اعضا در فضای اینترنت نوعی همسانی و آشنایی پدید میاید که دارای ارزش ها ، معیار ها ،زبان،نشانه ها و نوآوری های ویژه است و همگان با این هنجار ها همنوایی می کنند.در این فضا بسیاری از اطلاعات شخصی میان افراد رد و بدل می شود،بدون اینکه احساس ترس،طرد شدن و در معرض داوری بودن وجود داشته باشد.ایجاد این نوع ارتباط،پویایی گروهی و حمایت اجتماعی پدید می آورد.
به ویژه نیازهای اساسی کسانی را که در این زمینه مشکل دارند برآورده می کنند.مخصوصا کسانی را که شرایط محیطی و موقعیتی آنها ایجاب می کند که در منزل بیشتر بمانند(ناتوان جسمی،باز نشسته ها،خانه دارهاو....).
این گونه حمایت های اجتماعی در گذشته با شبکه همسایگی و پیوندهای دوستانه به دست می آمد،ولی امروزه به دلیل شرایط جدید زندگی به ویژه در شهرها و موقعیت های آپارتمان نشینیتا حد زیادی از دست رفته است.ازاین رو افراد می کوشند آن پیوندهارا از طریق سرگرم شدن با اینترنتو روابط اینترنتی جبران کنند.البته آسیب پذیری در این گونه شرایط بیشتر است و با گذشت زمان چه بسا اعتیاد به اینترنت را در پی داشته باشد.
برخی پژوهش ها پی آمدهای اعتیاد به اینترنت را بررسی کرده اند.ایوان گلدبرگ
(1995م.)اعتیاد به اینترنت را یکی از آسیب های روانشناختی بسیار زیان بخش می داند؛که کنش وری بهنجار و سلامت روانی فرد رادر جنبه های مختلف مختل می کند.برخی پی آمدهای منفی اعتیاد به اینترنت بر اساس یافته های گلد برگ عبارتند از:
1. دگرگونی شدید در سبک زندگی به منظور گذراندن زمان بیشتری در شبکه
2. کاهش کلی فعالیت های بدنی
3. بی توجهی به سلامت فردی ودر نتیجه پرداختن به سرگرمی های اینترنتی
4. دور شدن از فعالیت های مهم زندگی
5. کمبود خواب و یا تغییر الگوهای خواب برای گذراندن زمان بیشتری در شبکه
6. کاهش معاشرت و در نتیجه از دست دادن دوستان
7. غفلت از خانواده
8. بی توجهی به مسولیت های شغلی و شخصی
پژوهش های جدیدتر نشان می دهد افزون بر اینکه وابستگی رفتاری یا اعتیاد به اینترنت نوعی بیماری یا آسیب روانی است؛همچنیت پدیده ای فراگیر و مزمن شمرده می شود که با خسارت های جدی جسمانی،خانوادگی،شغلی،اجتماعیو روانی همراه است.مهمترین پی آمد های اعتیاد به اینترنت با توجه به شدت آن عبارتند از:اختلال افسردگی،گوشه گیری و انزوا،اختلال در میزان خواب و زمان آن،خستگی بیش از حد،فشارهای روانی،از دست دادن فرصت های شغلی ، اختلال در روابط میان فردی،اختلافات خانوادگی ،مشکلات درسی،افکار پرخاشگرانه و میل جنسی زود رس.
منبع:فصلنامه ی علمی_ تخصصی روانشناسی در تعامل با دین
روانشناسی و آسیب شناسی اینترنت نوشته ی محمد صادق شجاعی